Flow Learning

Ég valdi að fjalla um kennsluaðferð er kallast „Flow Learning“.
Joseph Cornell er bandarískur náttúruunnandi og upphafsmaður Sharing nature stofnunarinnar sem hefur það að markmiði að hjálpa fólki að upplifa sig sem hluta af náttúrunni. Stofnunin notar frumlegar leiðir til að kynna náttúruna á skemmtilegan og áhugaverðan hátt. Þeir trúa að einungis með því að virkja meðvitundina sé hægt að breyta því hvernig við upplifum og tengjumst heiminum í kringum okkur. Til þess að ná þessu markmiði fann Cornell upp nýja kennsluaðferð sem hann nefnir „Flow Learning”. Þessi kennsluaðferð er einföld en áhrifamikil, hún leiðir fólk stig af stigi að sérstakri upplifun af náttúrunni og fær fólk þannig til að tengjast henni dýpri og sterkari böndum. Þótt þessi aðferð henti vel í útikennslu er auðvelt að aðlaga þessa aðferð öðrum námsgreinum. Markmið þessarar kennsluaðferðar er að nemendur öðlist innsæi (dýpt) á viðfangsefninu en ekki einungis vitsmunalega þekkingu.

Þessi kennsluaðferð byggir á fjórum stigum eða þáttum sem Cornell telur mikilvæg í kennslu.
1) Að vekja áhuga eða eftirvæntingu á verkefninu. Nemendur læra meir ef námsgreinin er skemmtileg og höfðar til þeirra. Það þarf að skapa forvitni þeirra og áhuga á viðfangsefninu sem hvetur þau síðan á næsta stig.
2) Að beina athyglinni að viðfangsefninu. Á þessu stigi skiptir máli að nemendur nái að einbeita sér og öðlist innri ró. Við það verða þeir móttækilegri, eftirtektin eykst og viðfangsefnið verður skemmtilegra.
3) Að fá beina reynslu af viðfangsefninu. Þegar einbeitingunni er náð og orkan er til staðar er nemendum kennt að tengjast náttúrunni, upplifa, uppgötva og njóta og finna samhug og skilning á móðir jörð. Að kynnast náttúrunni út frá eigin upplifun og þannig öðlast meiri virðingu fyrir henni.
4) Að deila upplifun af viðfangsefninu. Á þessu stigi eiga nemendur að velta fyrir sér hvað þeir lærðu, deila upplifun sinni og vinna úr reynslunni. Hægt er að gera það á ýmsan hátt, t.d. með umræðum, með skráningu eða með því að teikna. Með því að gefa nemendum tækifæri til að deila reynslu sinni eykur það við þekkingu allra í bekknum. Að deila upplifun sameinar bæði nemendur og kennara.
Sagt er að um leið og þú ert búin að deila gleðinni þá tvöfaldast hún.

Í greininni vitnar Cornell í kennara frá í Suð-Vesturríkjunum sem bað nemendur sínar að teikna sjálfsmynd. Það gerðu þau og teiknuðu stóra líkamsmynd af sér á blað. Einn af nemendunum var Navajo indjáni, hann teiknaði á allt annan hátt. Myndin af honum sjálfum var lítil á blaðinu en hann bætti við landslagi s.s. fjöllum og árgljúfrum. Landslagið var hluti af honum, líkt og hendur hans og fætur. Það að fólk nái því að tengjast náttúrunni og finnist það hluti af henni er það markmið sem Cornell stefnir að. Hann vill meina að það þurfi að kenna fólki að ná þessari tilfinningu og upplifun. Í vestrænni menningu rugli fólk oft saman þekkingu og visku. Það að læra um náttúruna er ekki það sama og þykja sjálfkrafa vænt um hana. Það þarf að vera skilningur til staðar og með honum getum við lært hvað við eigum að gera og hvernig við eigum að koma fram við náttúruna en þetta tilfinningasamband er mjög mikilvægt. Ástin er sterkasta hvatningin fyrir viljann og til þess að fá fólk til að verða eitt með náttúrunni þarf þessi ást að vera til staðar.

Það sem mér finnst skemmilegt við þessa kennsluaðferð er að ég held að hægt sé að nota hana með svo breiðum aldurshóp, frá leikskólabörnum upp í gamalmenni ef svo ber undir. Ég held að þegar kennarar eru búnir að tileinka sér þessa aðferð skili hún árangri. Námið verður markvisst og nemendur vita að hverju þeir ganga. Þótt þessi kennsluaðferð henti vel í útikennslu þá er örugglega auðvelt að nota þessi stig Cornells í t.d.listgreinum, náttúrufræði, umhverfismennt og lífsleikni svo eitthvað sé nefnt. Ég hef unnið með spunakennara ( kenndi spunadans í leikskólanum mínum) sem notaði þessa kennsluaðferð með dansinum og það reyndist honum mjög vel. Spunadansinn barst stundum út fyrir veggi skólans, út í náttúruna þar sem kennarinn leiddi börnin áfram stig af stigi. Síðan þegar inn var komið var unnið áfram með þá reynslu sem börnin upplifðu úti. Dansinn gat þá tekið á sig ýmsar myndir.
Spurningin er gott fólk, hvort þið haldið að þið getið nýtt ykkur þessa kennsluaðferð í ykkar vinnu?
Kveðja Ragna.
Hægt er að nálgast meiri upplýsingar um Flow Learning á þessari slóð.
http://www.sharingnature.com/FlowLearning.html