Olga S. Bergmann

Olga Soffía Bergmann fæddist í Reykjavík árið 1967. Hún stundaði myndlistanám sitt á Íslandi, í Svíþjóð og í Ameríku. Hún hefur starfað á Íslandi, Eystlandi og Þýskalandi og hefur haldið einkasýningar og samsýningar á verkum sínum í Evrópu og Ameríku. Olga hefur hlotið ýmsa styrki, t.d. starfslaun frá Mentamálaráðuneytinu og Reykjavíkurborg. Verk Olgu hafa tekið umtalsverðum breytingum frá því að hún hóf feril sinn. Samt tengjast þau hvert öðru sterkum þræði en hún hefur haldið tryggð við ákveðna hugmynd um leið og hún hefur sífellt verið að leita að nýjum og betri aðferðum til að koma henni á framfæri. Hún hefur náð að halda hinu eftirsóknarverða jafnvægi milli áframhalds og kyrrstöðu sem er svo veigamikill burðarás í þeirri byggingu sem höfundarverk listarmannsins er. Olga fór snemma að beita blandaðri tækni við sköpunina. Jafnframt því að teikna með blýanti á pappír, hefur Olga fengist við samklipp og samsetningar af margvíslegu tagi og beitt aðferðum módelsmiðsins, leiktjaldamálarans, leikfangasmiðsins, iðnhönnuðarins, landslagsarkitektsins, hamskerans eða bara þeirri aðferð sem best hentar í hvert sinn. Verk sín vinnur hún að stórum hluta úr alls konar fundnum eða aðfengnum hlutum, ljósmyndum, húsbúnaði, nytjahlutum og drasli, að ógleymdum hryssingsköldum húmornum sem alltaf fær að fljóta með. Hugmyndaflug hennar, hugvit og handlagni fær að njóta sín í þessum vinnubrögðum en málarinn er þó ekki algerlega fjarverandi, um það vitna myndbygging og litanotkun. Hugmyndir sínar sækir Olga til ýmissa átta þó nokkur atriði séu henni sérlega hugleikin. Meðal þeirra er fyrirbæri sem náði miklum vinsældum meðal aðalsfólks á endurreisnartímanum og kallað var Wunderkammer eða furðuherbergi sem geymdu mirabilia eða hluti sem vekja furðu.Yfirbragð verka Olgu er fjörlegt og aðlaðandi og við fyrstu sýn eru það ævintýrið og leikurinn sem mest ber á. Litirnir, dýrin og töfrabrögðin sem hún beitir til að framkalla hreyfingu, hljóð og aðrar óvæntar uppákomur heilla bæði börn og fullorðna. En undir öllu sprellinu leynist dauðans alvara og gott ef ekki örlar stundum á svartsýni. Það er líka rík ástæða til að vera á varðbergi gagnvart ýmsu sem fram fer í heiminum, ekki síst því hvernig siðlaus græðgin fær að vaða áfram í göfugu nafni þekkingarleitar, sannleiksástar, almannaheilla eða vísinda. Það er einsog þessar áhyggjur Olgu hafi sífellt verið að ágerast og samhliða þeirri þróun hefur hliðarsjálf hennar, hinn óprúttni vísindamaður Doktor B, sölsað undir sig stærri og stærri hluta af verkum hennar. Doktor B er ólíkindatól. Hann er einn þessara tískuvísindamanna sem starfa á hinu geysivinsæla sviði líftækninnar. Hann er karl í krapinu og vílar ekkert fyrir sér þegar kemur að klónun og tegundablöndun. Hann veður að því er virðist hiklaust í það sem fyrir honum verður hvort sem það tilheyrir Flóru, Fánu, náttúru eða yfirnáttúru. Hann flytur fjöll og skeytir saman plöntum, dýrum og hulduverum af skefjalausri hugmyndaauðgi. Nú er svo komið að Doktorinn hefur nánast tekið yfir myndlistarframleiðsluna og heldur jafnvel sýningarnar í eigin nafni svo það fer að verða álitamál hvort er höfundurinn eða listamaðurinn, Olga eða Doktor B.
Það sem vekur athyggli mína á verkum Olgu er þessi endurnýting með efni. Hún gefur mér hugmyndir sem gaman væri að framkvæma með nemendum.


Heimildir:
http://this.is/olga/olga1.html
http://www.listasafn.akureyri.is/old/listak0902/olga/olga.htm