Ora-baunadósir og eplablóm

Sjálfbærni gengur meðal annars út á fólk geti uppfyllt þarfir sínar í dag án þess að komandi kynslóðir líði fyrir það og geti sömuleiðis uppfyllt þarfir sínar í framtíðinni. Ég var ákveðin í því þegar ég byrjaði á þessu verkefni að nota bara efnivið sem ég átti til á heimilinu og ætlaði mér að henda. Verkefnið tengist fyrirlestri Brynhildar Davíðsdóttur og sjálfbærni að því leiti að í verkefninu nýti ég efni sem annars hefði farið í ruslið. Brynhildur telur mikilvægt fyrir mannkynið að taka upp sjálfbæra þróun til að tryggja velferð í framtíðinni.

Það fór mikill tími í það hjá mér að láta hugann reika og upp komu alls konar hugmyndir. Greinin ,,Resor i retur” hafði líka heilmikil áhrif á mig en í henni var áhersla lögð á að gamlir hlutir geta oft á tíðum eignast nýtt líf með endurnýtingu. Ég ákvað að nota gamlar orabaunadósir í verkið mitt! Ég var reyndar löngu farin að safna þessum dósum og nota þær í ýmislegt. Það má segja að kveikjan að verkefninu mínu hafi verið að dóttir mín var búin að gróðursetja eplasteina í eina þessara dósa sem voru nú búnir að breytast í voða fallegt og viðkvæmt eplablóm.

Ég ákveð að líkja eftir þessu eplablómi og setja plastblóm í nokkrar fleiri dósir. Þá hófst tilraunastarfsemi á því hvernig ég gæti búið til svona viðkvæm lítil eplablóm og niðurstaðan varð sú að nota álpappír og plast. Álpappírinn endurnýtti ég þar sem ég hafði áður notað hann þegar ég setti strípur í hár, og plastið hafði ég líka notað áður til að breiða yfir matarafganga á heimilinu.

Ég vildi taka myndirnar af verkinu mínu úti í náttúrunni til að undirstrika náttúruna og þátt hennar í verkinu. Ég vildi þannig leggja áherslu á móður náttúru en undanfarin misseri hefur hún ekki verið metin eins og hún á skilið. Það er hlutverk okkar allra sem lifum á jörðinni að leitast við að vernda hana og gera hana betri svo að komandi kynslóðir hafi möguleika á að eiga gott líf og heilbrigða náttúru. Ein leið í þessu er að kenna börnunum okkar að flokka rusl, endurnýta það sem hægt er að endurnýta og ganga í alla staði vel um jörðina okkar!

Gamlar krukkur og eggjaskurn

Þegar ég var búin að klára Ora-baunadósa verkið mitt þá datt mér annað í hug sem ég ákvað að deila líka með ykkur. Hér nota ég gamlar glerkrukkur og eggjaskurn. Ég setti lím utan á krukkurnar, þvoði og þurrkaði eggjaskurnina og límdi hana svo utan á. Mér finnst koma hlýleg birta af krukkunum þar sem ljósið brýst í gegnum eggjaskurnina. Mér finnst þessi hlýleiki geta minnt okkur á hlýleika náttúrunnar í okkar garð. Þann hlýleika getum við endurgoldið náttúrunni með því að iðka sjálfbærni!

Kær kveðja, Sóldís