Greinin segir frá tveimur sýningum þar sem hlutir hafa öðlast nýtt líf í höndum handverksmanna, listamanna og hönnuða.
Fyrri sýningin heitir ,,Kul tur av retur“ sem er orðaleikur. Tur och retur er miði sem maður kaupir þegar maður ætlar sér að ferðast fram og tilbaka. Þýðingin í þessu tilviki yrði skemmtileg ferð með endurnýtanlegum efniviði. 10 listamenn sýna verk sín í þessari samsýningu. Þetta eru listamenn sem vinna við textíl, málun, skúlptúr eða trésmiði. Í hópnum er líka einn uppfinningamaður. Hugmyndin á bakvið þessa tilteknu sýningu var hinsvegar sú að hópurinn fengi tækifæri til að tjá sig með öðru efni en þau eru vön að vinna með. Í anda Marcel Duchamps, sem með verkum sínum á sínum tíma olli deilum í kringum skilgreiningu á list, spyrji hópurinn nú hvaða þýðingu úrgangur dagsins, ruslið, geti haft fyrir handverk, list- og formsköpun. Nokkur dæmi um verk sem hópurinn bjó til eru til t.d. kertastjaki þar sem mósaik flísar eru settar í steypu. Fjórar postulínsstyttur hafa fengið nýtt hlutverk þar sem þær nú prýða kertastjökuna. Þar má líka sjá kjóla búna til úr umbúðapappír. Einn í hópnum hefur notað kínverska aðferð, decoupage, þar sem servíettur eru límdar á stól í mörgum lögum.
Orðið skemmtilegt sem við finnum í titlinum hleypur eins og rauður þráður í gegnum sýninguna. Með verkum sínum tekur hópurinn afstöðu til samtímans. Styrkur sýningarinnar liggur í breytileika hópsins þar sem verkin vekja okkur til umhugsunar um tilgang hluta og forsendur sköpunar.
Sex handverksmenn, listamenn og fatahönnuðir taka þátt í sýningunni ReArt. Nafnið vísar til ReMida – skapandi efnisveitu, sem hefur verið sett á lagginar og verið er að kynna á sama tíma. Hugmyndin um ReMida þróaðist upprunalega í leikskólum Reggio Emilia á Ítaliu. Nafnið vísar til konungs Midas, en allt sem hann snerti varð að gulli. Nú geta sex leikskólar bæjarins notið góðs af þeim afgangs efniviði sem fyrirtæki og verksmiðjur láta ReMidunni í té.
Á þessari sýningu má líka finna kjóla úr mismunandi pappír eins og dagblöðum eða kaffifilter. Þarna má finna töskur eða skartgripi úr fiskroði. Þar má einnig finna skartgripi úr mannshári sem hefur verið safnað saman á hárgreiðslustofu. Úr hárinu eru líka prjónaðir sokkar, nærbuxur eða nærbolir.
,,Ruslið“ í þessum sýningu hefur opnað dyr að sögulegu, félagslegu og fagurfræðilegu gildi efna. Gott og gamalt!
Eða hvað segið þið? Vekja sýningar af þessu tagi okkur til umhugsunar um t.d. hvað er rusl? Hvað er nothæft? Hvað er fallegt? Hvað er list? Hvað er verðmætt? Hvaða sögulegu og menningarlegu þýðingu hafa hlutir í okkar hugarfari?
Mér finnst gott að vekja athygli okkar á möguleikum á endurnýtingu hluta. Við þurfum að losa okkur undan „köp och släng mentaliteten“. Að kaupa hluti og henta svo. Ég las einu sinni grein sem fjallaði um að hlutir í dag eru búnir til til þess að endast styttra þar sem verið er að koma til móts við löngun okkar til endurnýjunar. Okkur langar einfaldlega ekki til þess að eiga hluti sem endast alla ævi enda finnst okkur jú svo gaman að kaupa, er það ekki? Í leikskólanum okkar hafa börnin aðgang að því sem væri flokkað sem ,,rusl“. Vonandi mun þessi vinna hafa mótandi áhrif á afstöðu þeirra til nýtingu hluta seinna meir á lífsleiðinni.
Kveðja Anna Sofia
11/02/2009
Gerast áskrifandi að:
Birta ummæli (Atom)
Sæl Anna,
SvaraEyðaFlott grein, en allt öðruvísi en greinin sem ég valdi mér!! Ég er einmitt svo hrifin af þessari hugsun um endurnýtingu, sérstaklega eftir að við heimsóttum Reggio Emilia leikskóla á Ítalíu og hef verið að þróa það í skólanum mínum.
Mér finnst gott hvernig þú varpar fram þínum spurningum og hugleiðingum varðandi þetta í lok umfjöllunarinnar.
Jú, ég held að verk sem þessi hljóta að vekja flesta til umhugsunar á því hvað rusl sé í raun og veru, hvað sé nothæft, hvað er fallegt, hvað er list og hvað er verðmætt.
Arte Povera hreyfingin á Ítalíu, Marcel Duchamp og listamenn eins og Dieter Roth sem nota óhefðbundna miðla í list sinni hafa eflaust stuðlað að því að listin er komin út í þessa umræðu sem við erum að kljást við.
Greinin sem ég valdi, í rauninni algerlega af handahófi tekur svolítið á þessum spurningum en meira með tilliti til Site Works og Earth Art. Endilega kíktu á það, ég set mitt inn fljótlega. Vonandi næ ég að gera greinina góð skil.
Kveðja,
Karólína
Frábær samantekt :) Ég valdi sömu grein og finnst svo margt spennandi koma fram í henni.
SvaraEyðaSú hugsun að horfa á rusl sem "verðmæti" er mikilvæg. Ef við vinnum markvisst með börnum á þann hátt að flokkun og endurnýting á rusli skipti máli skerpum við á þessari vistfræðilegu meðvitund hjá þeim sem ég tel svo mikilvæga. Hugsunin um endurnýtingu finnst mér líka oft snúast um smekk fólks. Á uppgangstímanum er svo hallærislegt að vera með eitthvað gamalt, hvað þá endurnýtt. Listamennirnir sem sýna á þessum tveimur sýningum sem greinin fjallar um sýna svo ekki verður um villst að hægt er að gera smarta hluti úr drasli og rusli. Tenging gallerísins við leikskólana finnst mér frábær. Þarna er verið að ala börnin markvisst upp í skapandi hugsun. Þessi tenging listamanna við leik- og grunnskóla finnst mér svo mikilvæg og vildi gjarnan sem kennari vera þátttakandi í slíku verkefni.
Gaman að lesa þessa samantekt Anna Soffía. Ég held að það hljóti að vera gaman að vinna að svona listaverkum, sjá hluti fá nýjan tilgang og verða að listaverkum eða nytjahlutum. Það er rétt að leikskólabörnin fá að nýta það sem aðrir kalla rusl, en þetta er ekki rusl, það er hægt að búa til alskonar listaverk og jafnvel mytjahluti úr efniviði sem einn hendir og telur vera rusl, en annar sér notagildið og nýtir það. Þegar ung börn venjast því að vinna með "verðlausan" efnivið þá fara þau að sjá efniviðinn í öðru ljósi eins og þegar þau búa til hljóðfæri úr umbúðum umdan drykkjarjógúrti sem þau jafnvel koma með að heiman. Ef til vill sjá einstaklingarnir verkin á mismunsndi hátt, það sem einum finnst frábært finnst öðrum ljótt, því enginn skynjar hlutina eins. Ég held að allir hafi gott af því að staldra við og horfa á hvað er hægt að nýta og hvernig, en ekki kaupa allt. Ef til vill ætti að gera meira af því að fara með börn á svona sýningar til að þau geti gert sér grein fyrir hvað mikið er hægt að gera úr "rusl" efniviði. Eða fá listamennina til að koma í skólana og kynna sína vinnu fyrir börnunum. Ég heimsótti listakonu/hönnuð um helgina hún vinnur úr margskonar efnivið, meðal annars vinnur hún upp gamla trefla þæfir þá og býr til handstúkur úr þeim ásamt fiskiroði.
SvaraEyðaKveðja Anna Gunnbjörnsd.
Skemmtileg umfjöllum um frábært efni! Alveg er það magnað hvað ég upplifi mig alltaf sammála ykkur hinum ;) Við hljótum að stuðla að heilmiklum breytingum í umhverfi okkar og skólum, hvert með sínu móti.
SvaraEyðaÞað er eflaust hægt að finna leið til að endurnýta alla hluti, sé vilji fyrir því. En svo er alltaf spurning um viðhorfið sem liggur að baki þess. En það er virkilega mikilvægt að sjá og upplifa bæði fallega og praktíska hluti úr endurunnum efnivið, því það eru þeir hlutir sem ýta dálítið við fólki og hvetur það til að líta í eigin barm.
kv.
ESG