trash: Formed
Höfundur: Helga ÞorsteinsBerlinske Tidende 16. sept 2009
Karen M. Schelin

Ég fann grein um forvitnilega sýningu sem stendur núna yfir í Kunstindustrimuseet í Kaupmannahöfn. Sýningin nefnist trash: Formed og er ætlað að vera einskonar aðdragandi að Loftslagsráðstefnunni sem haldin verður í Kaupmannahöfn í desember. Sýningin kemur í kjölfar Danis Design Week og hönnunarsamkeppninnnar Index:Award þar sem umhverfis-og loftlagsvæn hönnun var alsráðandi. Drifkraftarnir að baki sýningarinnar eru ungir danskir hönnuðir með Klaus Samsoe, Victoriu Ladefoged og Carolinu Vogelius Weiner í fararbroddi en þau hafa stofnað með sér hóp sem þau kalla RE. Meginmarkmið hópsins er sjálfbærni þ.e. að nýta endurvinnanleg efni í hönnun sína sem miðar að því að skapa sjálfbæra framtíð og vona þau að með því geti hönnun og sköpun einnig lagt sitt að mörkum varðandi loftslagsbreytingar. Þannig vilja þau stuðla að nýrri heimspekilegri hugsun hjá neytendum en hugmyndafræðin er innblásin af ”Cradle to Cradle” sem byggð er á hugmyndum William Mcdonough og Michel Braungart.
Eins og nafn sýningarinnar bendir til er verið að tala um það sem við köllum sorp: umbreyting - endurvinnslu þar sem gömlu efni er umbreytt í nýjar vörur með nýtt hlutverk. Á sýningunni er að finna fatnað, húsgögn, skartgripi og ýmsa nytjahluti sem unnir eru úr ólíklegustu efnum og fengið hafa með því framhaldslíf. Dæmi er tekið um gamlan kokkajakka sem notaður hefur verið í nýja hönnunarflík eða trékassa sem breyst hafa í leikföng eða húsgögn. Hugsunin er einnig sú að vekja fólk til umhugsunar og hrófla við ”einnota” hugarfarinu sem verið hefur ríkjandi. Nú á tímum þar sem hugtakið hönnun er orðið svo víðtækt, nær allt frá vefsíðu til rafmagnsbíla og allt þar á milli var það mikil hvatning að taka þátt í svona verkefni að þeirra sögn.
”Gömul efni hafa alltaf verið mér hvatning” segir Victoria sem heldur því einnig fram að gæði gamalla efna sé oft mun meira en hinna nýrri s.s. gamalla dúka sem upphaflega voru handverk. Þegar þessi efni eru meðhöndluð af virðingu og kærleika og auk nýrrar hönnunar öðlast þau nýtt líf. Victoria hannar heilu fatalínurnar úr gömlum efnum og hefur allt frá árinu 2001, þegar hún vakti athygli með skemmtilegri hönnun sinni í Royal Collage of Arts í London, unnið með endurnýtanlegt efni. Hún hefur einnig vakið athygli víðar fyrir frumlega hönnun og hlotið bæði dönsk og alþjóðleg hönnunarverðlaun.
Hönnuðurinn Klaus Samsoe hefur eins og Victoria notað endurvinnanlegt efni í sína hönnun. Að hans mati er þróunin rétt á unglingsaldri en í hugsunin er sjálfbærni frekar en endurvinnsla. Að bæta við nýjum hönnunarhugmyndum og opna augu fleiri fyrir þessum möguleikum. Þau eru líka sannfærð um að hugmyndin er ekki bara einhver ný bóla heldur komin til að þróast og verða hluti af hugsun hönnuða í framtíðinni. Þannig eru þau staðráðin í að vinna í þessum anda í framtíðinni. Lykillinn sé að fá sköpunina og fagurfræðina með þegar verið er að vinna með sjálfbæra hönnun, annars hendi fólk því bara eins og öðru.
Annað markmið hópsins er að fá fyrirtæki til að sjá kosti þess að gefa þau efni sem á að henda til hönnuða. Nú þegar hafa þau fengið tvö fyrirtæki í lið með sér m.a. Aaristiderne sem safnað hefur saman ávaxta-og grænmetiskössum og gefa þá til hönnuða þegar þeir hafa lokið hlutverki sínu hjá þeim. Hugsunin er líka að þannig geti verkefnið orðið atvinnuskapandi en einn af fyrstu viðskiptavinum RE hópsins er World Wildlife Found en samtökin hafa lagt inn stóra pöntun af töskum sem unnar eru m.a. úr gömlum viskustykkjum.
Sýningin opnaði þann 17. september sl. og stendur til 3. janúar 2010.
Slóðin á sýninguna er:http://kunstindustrimuseet.dk/udstillinger/aktuelle-saerudstillinger/trash-formed
Mér fannst mjög athyglisvert að lesa um svona unga eldhuga sem eru að vekja athygli á brýnu málefni og hugsa til framtíðar. Danir hafa verið þekktir fyrir að vera í forystuhlutverki í þessum efnum en samt tala þessir ungu hönnuðir um að þessi þróun sé rétt búin að slíta barnsskónum. Ég held að það sé hárrétt hjá þeim og að það þurfi nýja samfélagshugsun þar sem einstaklingar og fyrirtæki taka höndum saman til að ryðja þessari hugsun braut. Spurningin er svo hvort núna sé ekki rétti tíminn kominn. Ég efast um að eftir næstu jól muni nokkur henda jólatrénu með öllu skrautinu umhugsunarlaust á haugana, svo ég taki nú gróft dæmi um neysluvenjur okkar á umliðnum árum. Gróska í hönnun fyllir mann einnig bjartsýni á að hugarfarið sé að breytast í rétta átt. Eru þið ekki sammála um það?
Það er svo hreint ótrúlegt hvað möguleikarnir eru óendanlegir þegar kemur að endurnýtingu og skapandi hugsun eins og hægt er að sjá á þessum síðum sem fjalla um sjálfbærni og endurvinnslu. Fullt af góðum hugmyndum og vel þess virði að skoða:
http://designprocessen.dk/baeredygtigt/teori/genrbugsdesign/
http://www.husetsforlag.dk/web-bibliotek/green/index.php
Kærar þakkir fyrir góða grein.
SvaraEyðaÁður fyrr og í raun ekki svo langt síðan þá voru hagsýnar húsmæður og menn í sömu sporum.
Ölkassarnir notaðir í barnaherbergin sem hillur. Ljósakrónur búnar til úr ruslafötum eða málingardósum. Gömul föt nýtt til að sauma upp úr o.fr. Kannski kreppan hjálpi okkur til að nýta gamalt og gera úr því nýtt.
Flott kynning hjá þér Helga!
SvaraEyðaÞað er frábært hjá þér að kynna okkur fyrir þessari sýningu. Hugmyndafræðin er góð og gott mál að það eru einhverjir út í heimi að gera eitthvað að viti. Ég hef verið að velta þessu fyrir mér lengi hvað margt er hægt að endurnýta og upphefja á nýjan hátt. Eins og fram kemur í kynningunni þinni hefur dönum greinilega tekist vel til og sjálfbær þróun og verðmætasköpunin er til staðar. Það er afar brýnt að koma þessum hlutum á framfæri og vekja samfélagið til umhugsunar, líkt og þegar endurvinnslan varð vinsæl í lok síðustu aldar. Ef litið er til skólakerfisins þá horfi ég til nýsköpunarinnar, hún er sú grein sem víkkar sjóndeildarhring nemenda. Þau ná að virkja hjá sér rannsóknareðlið sem síðan hefur áhrif á sköpunarferlið. Og í öllu krepputalinu er það núna eða aldrei sem við ættum að nýta krafta okkar til sjálfbærrar þróunar. Takk fyrir kveðja, Anna Snædís
Með því að breyta hugmyndum/ hugarfari um "rusl", sjáum við möguleika sem það býður upp á.
SvaraEyðaÞegar börn skapa þá gera þau það gegn um leik þar sem hugmyndir flæða, þau eru óhrædd við að reyna og prófa sig áfram.
Er það svo að við erum hætt að leika okkur og leifum hugmyndum okkar ekki að flæða. Mér finnst að við þurfum að breyta okkur ( ekki vera hrædd við hvað öðrum finnst. Þurfum að vera örugg sjálf áður en við miðlum upplýsingum til barnanna. Á leikskólanum Stekkjarári í Hafnarfirði er eitt herbergi sem nýtt er sem geymsla fyrir endurnýtanlegt efni. Allt er yfirfarið og séð til þess að efnið sé eyturefnalaust og hreint. Efnið er síðan flokkað eftir lít og tegund. Súmir gestir segja að þetta sé eins og að koma í nammibúð. Lítur spennandi og vel út.Ég tel að börn séu að læra meira en bara endurnýtingu þar sem skapandi hugsun þjálfast einnig. Fullorðið fólk er oft mjög fast í hlutverki hlutarins og finnst erfitt að sjá möguleika á sama hátt og börn gera. Kókflaska getur verið grís, te kassi getur verið fjársjóðskista o.s.frv. Eins og ég sagði áðan eru það við fullorðna fólkið sem erum orðin heft og sjáum ekki þessa nýu möguleika eins og börnin.
kveðja Michelle.
Þetta er góð sýning sem þú kynnir fyrir okkur Helga, kærar þakkir fyrir það. Frábært að heyra af svona djúpt-þenkjandi og þroskuðu ungu fólki.
SvaraEyðaJú, nú er svo sannarlega rétti tíminn til að reyna að hafa áhrif á nýja samfélagshugsun og reyna að fá einstaklinga og fyrirtæki til að taka höndum saman til að ryðja nýrri hugsun braut.
Auðvitað á að nýta kassa eins og ávaxta- og grænmetiskassana, flottir hlutir sem þau búa til úr þeim. Ég notaði ölkassa fyrir hillur í gamla dag og mér fannst þeir vera flottar hillur. Það er nauðsynlegt að hrófla við einnota hugarfarinu, það er komið að því að endurnýta og upphefja!
Kveðja, Svana.
Sæl Ásta takk fyrir kynninguna og umfjöllunina um greinina. Fannst eins og þér alveg frábært framtak hjá þessum ungu listamönnum. Ég held að það sé rétt að Danir eru komnir vel á veg með hugsun um sjálfbærni og nýtingu efna og hluta. Ég skoðaði íþróttaleikskóla í Kaupmannahöfn fyrir nokkrum árum þá voru leiktækin í garðinum gerð úr ölkössum eða það er að segja börnin notðu ölkassana í leikjum sínum. Þar var líka unnið eingöngu með endurnýtanlegt efni. Ég ekki viss um að slík leiktæki þættu heppileg hjá okkur.
SvaraEyðaMér fannst líka mjög skemmtilegt að skoða efnið á slóðunum sem þú settir inn.
Kveðja Anna
Takk fyrir fróðlega grein, mjög gaman að lesa hana og velta fyrir sér. Flott hvað danir eru komnir vel á veg í sjálfbærri þróun og endurnýtingu. Listamenn eins og þeir sem sagt er frá í greininni hljóta að koma fólki til að hugsa og sjá hluti á fjölbreyttari hátt. Heyrði í útvarpinu í kvöld að danir ætla að búa til orku með reiðhjólum til að lýsa upp jólatréið þeirra í Kaupmannahöfn og spara þannig rafmagn sem eyðist víst ótæpilega í jólaljós. Þetta gera þeir til að vekja athygli á Loftlagsráðstefnunni sem verður nú í desember. Fólk getur boðist til að hjóla og styrkt gott málefni í leiðinni. Frábær hugmynd.
SvaraEyðakv. Ragna
Sæl Helga
SvaraEyðaSkemmtileg kynning hjá þér.
Þetta er án efa mjög áhugaverð sýning - það hefði verið gaman að fara á hana!
Ég er sammála því að það þurfi nýja samfélagshugsun. Allir þurfa að leggjast á eitt til að ryðja hugsun endurvinnslu braut - einstaklingar og fyrirtæki.
Kær kveðja,
Sólveig Eiríksdóttir