Resor i retur

Gamalt er gott! Þetta er í raun aðalatriði greinarinnar og að fólk þarf að vera vakandi og opið fyrir því að breyta hugsun sinni auk þess að útvíkka huga sinn og skynjun sína. Það þurfa allir að hjálpast að við að gera veröldina betri og einnig er mikilvægt að vera vakandi fyrir því að það er oft á tíðum hægt að endurnýta hluti. Það sem einn ákveður að sé drasl getur annar jafnvel notað í einhverjum öðrum tilgangi!
Í greininni fjallar Gunilla Lundahl sérstaklega um tvær sýningar sem haldnar voru í Svíþjóð. Ein sýningin var haldin í Falun og hin í Södertelje. Sýningarnar áttu það sameiginlegt að gömlum áður nýttum hlutum og „drasli“ var gefið nýtt líf. Þarna komu saman listamenn með mjög ólíkan bakgrunn til að sýna verk sem þeir höfðu búið til úr hlutum sem voru gleymdir eða hafði jafnvel verið hent. Hugmyndin var að listamennirnir ynnu með annan efnivið en þeir voru vanir að gera og það voru margar skemmtilegar nýjungar sem fæddust úr þessum gömlu hlutum.
Nokkur dæmi um verk á þessum sýningum: Taflborð búið til út steipuflís og taflmennirnir eru gamlar járnskrúfur (svartir taflmenn) og plast tappar (hvítir taflmenn). Stóll og skór sem er búið að klæða með servíettum, kjólar úr plastræmum, kragar úr kaffipokum, skartgripir úr mannshári og svona mætti lengi telja.
Samhliða sýningunni í Södertelja var unnið með sex útvöldum leikskólum í bænum. Þar var lögð áhersla á að vinna skapandi vinnu með börnunum, það er, þar var unnin svipuð vinna og fór fram á þessum sýningum. Að skapa gömlum hlutum nýtt líf og nýjan tilgang!
Listamennirnir voru almennt mjög ánægðir með þessa vinnu og fannst þetta verkefni sérlega skemmtilegt og gefandi. Þeir töluðu um hvað það væri gott og nærandi að hugsa svona upp á nýtt um hluti sem voru búnir að tapa notagildinu. Það nærir sálina, opnar hugann og eykur sköpunargleðina.
Það var gaman að lesa þessa grein, hún var fræðandi og svo opnaði hún líka huga minn gagnvart endurnýtingu á hlutum. Mér fannst sérstaklega spennandi hvernig verið er að tengja þetta inn í leikskólana í Södertelja. Ég held að það sé frábært að láta krakka vinna svona vinnu. Að nota það sem kallað er „drasl“ til að búa til eitthvað sem er „ekki drasl.“
Eins og allir vita þá hefur neysla síðustu ár á Íslandi verið mikil og oft á tíðum hefur fólk ekki verið að spá svo mikið í endurnýtingu á hlutum. Þeim hefur bara verið hent þegar ekki hefur verið not fyrir þá lengur og annað keypt í staðinn. Ég trúi því að þetta fari að breytast til batnaðar núna og önnur hugsun muni komast að hjá fólki. Til dæmis er verið að vinna svona endurnýtingarstarf í sumum leikskólum í dag. Ég veit um dæmi þar sem börnin unnu verkefni sem var þannig að þau áttu að búa til hljóðfæri úr gömlum hlutum eða drasli.
Hvað varðar grunnskólana þá viðurkenni ég að ég þekki ekki hvernig þessum málum er háttað. Mig grunar þó að það mætti gera meira af þessu, bæði í leik- og grunnskólum. Þetta er svo gott fyrir hugann, að hugsa svona út fyrir rammann og vera skapandi. Ég fékk persónulega fullt af nýjum hugmyndum við lestur þessarar greinar og ætla að reyna að nota þær í framtíðinni. Ég mæli með því að þeir sem treysta sér til að lesa sænsku líti á þessa grein. Það er gott að lesa hana og hún inniheldur fullt af myndum af flottum verkum!
Hvað segið þið? Vitið þið um einhver svona verkefni sem verið er að nota í leik- eða grunnskólunum? Það væri gaman að heyra ef þið hafið einhverjar hugmyndir 
Kveðja, Sóldís