Páll Guðmundsson
Páll Guðmundsson er fæddur árið 1959 á Húsafelli í Borgarfirði þar sem hann ólst upp.
Eftir grunnskólanám á Kleppjárnsreykjum stundaði Páll nám við Myndlista- og handíðaskóla Íslands árin 1977-1981 og árið 1985-1986 við Listaháskólann í Köln í Vestur-Þýskalandi en þar var lærifaðir hans prófessor Burgeff.
Eftir grunnskólanám á Kleppjárnsreykjum stundaði Páll nám við Myndlista- og handíðaskóla Íslands árin 1977-1981 og árið 1985-1986 við Listaháskólann í Köln í Vestur-Þýskalandi en þar var lærifaðir hans prófessor Burgeff.
Eftir að hann lauk námi hefur hann óskiptur helgað sig ævistarfinu, því að vera listamaður og Lengst af dvelur hann á Húsafelli, en hefur þó ferðast víða og unnið ýmis sérverkefni bæði hér heima og erlendis. Hann hefur haldið fjölda sýninga á verkum sínum, bæði einkasýningar og samsýningar. Sem myndlistarmaður hefur hann málað með olíu- og vatnslitum, unnið bergþrykk, svellþrykk og fleira.
Páll hefur unnið mikið með grjót, höggmyndir og skúlptúra.
Höggmyndir Páls á Húsafelli eru auðþekkar hvar sem þær eru niður komnar. Þær eiga sér einkenni og bera handverki hans glöggt vitni. Hann nálgast viðfangsefni
sitt á þann einlæga hátt sem einkennir sönn náttúrubörn. Þannig er frumkrafturinn stöðugur undirtónn í verkum hans.
Páll leitar ekki langt yfir skammt í leit að hráefni til höggmyndagerðar, því á Húsafelli finnur hann megnið af því grjóti sem hann notar. Grjótið er einkum sérstakt vegna fjölbreytilegrar lögunar, litar og litbrigða, frá rauðu í blátt. Grjót þetta er einstætt hráefni til listsköpunar g finnst hvergi annarsstaðar en í Bæjargilinu í landi Húsafells.
Páll reynir að glæða höggmyndir sínar sérstæðu lífi með því að höggva til grótið en leyfa því jafnframtl að halda miklu af sínu upprunalega útliti og lögun. Þannig verða sum verkin stórskorin og jafnvel tröllsleg, því eiginlega vaxa yrkisefnin útúr steininum, án þess að losna nokkurn tíma við sínar náttúrulegu viðjar eða, nátttröllin í þjóðsögunum á því augnabliki sem þau eru að breytast í stein. Þá reynir á tengsl listamannsins við náttúruna og umhverfið til að virkja þá myndfræði sem í berginu býr.
Fyrir sýninguna í Ásmundarsafni (ársbyrjun 2001) gerði Páll sérstakt og nýtt hljóðfæri sem fékk nafnið Steinharpan. Verkið er safn steina úr ýmsum áttum sem raðað er á trjálurka og myndar hver steinn einn tón í þriggja og hálfrar áttundar hljóðfæri (slagverki). Við opnun sýningarinnar í Ásmundarsafni var frumflutt nýtt verk sem Áskell Másson tónskáld samdi fyrir Pál í tilefni sýningarinnar. Á hljóðfærið spiluðu Steef van Ooserhout og Herdís Jónsdóttir kona hans.
http://www.pallg.is
Páll leitar ekki langt yfir skammt í leit að hráefni til höggmyndagerðar, því á Húsafelli finnur hann megnið af því grjóti sem hann notar. Grjótið er einkum sérstakt vegna fjölbreytilegrar lögunar, litar og litbrigða, frá rauðu í blátt. Grjót þetta er einstætt hráefni til listsköpunar g finnst hvergi annarsstaðar en í Bæjargilinu í landi Húsafells.
Páll reynir að glæða höggmyndir sínar sérstæðu lífi með því að höggva til grótið en leyfa því jafnframtl að halda miklu af sínu upprunalega útliti og lögun. Þannig verða sum verkin stórskorin og jafnvel tröllsleg, því eiginlega vaxa yrkisefnin útúr steininum, án þess að losna nokkurn tíma við sínar náttúrulegu viðjar eða, nátttröllin í þjóðsögunum á því augnabliki sem þau eru að breytast í stein. Þá reynir á tengsl listamannsins við náttúruna og umhverfið til að virkja þá myndfræði sem í berginu býr.
Fyrir sýninguna í Ásmundarsafni (ársbyrjun 2001) gerði Páll sérstakt og nýtt hljóðfæri sem fékk nafnið Steinharpan. Verkið er safn steina úr ýmsum áttum sem raðað er á trjálurka og myndar hver steinn einn tón í þriggja og hálfrar áttundar hljóðfæri (slagverki). Við opnun sýningarinnar í Ásmundarsafni var frumflutt nýtt verk sem Áskell Másson tónskáld samdi fyrir Pál í tilefni sýningarinnar. Á hljóðfærið spiluðu Steef van Ooserhout og Herdís Jónsdóttir kona hans.http://www.pallg.is
Kristín. Góð kynning á skemmtilegum listamanni. Það er ekki hægt annað en að segja að Páll velji sér náttúrulegt efni til sköpunar, þar sem hann nótar verk sín í steina eða grjóthnullunga og lætur síðan hluta af grjótinu halda sér í sinni upprunalegu mynd. Það er áhugavert að skoða það sem hann hefur verið að vinna að og steinharpan er snildarhugmynd.
SvaraEyðaKv. Anna
Persónulega finnst mér Páll á Húsafelli mjög skemmtilegur listamaður og hann vinnur náið með náttúrunni. Fyrir ofan bæinn Húsafell er gil sem heitir Bæjargil og er það þakið af listaverkum eftir Pál. Þessi listaverk er öll unnin í stein og eru myndir af andlitum og fleiru. Það þarf að leita af listaverkunum og eru þau mörg hver falin í umhverfinu og verða eitt með náttúrunni. Börnum finnst rosalega spennandi að ganga þetta gil bæði upp og svo aftur niður hinum megin við lækinn sem rennur niður eftir gilinu. Þetta er eins og ratleikur fyrir þeim og hvetur þau alltaf lengra og lengra upp eftir gilinu alveg inn að botni þess. Hvet alla til að skoða þetta næst þegar skroppið er í Húsafell. Eins finnst mér steinhljóðfærið hans yndislegt og sérstaklega skemmtilegt þegar Sigurrós notaði það í einu verka sinna. Það er eitthvað dularfullt við Pál á Húsafelli. Kveðja, Sigrún
SvaraEyðaTakk fyrir þessa kynningu.
SvaraEyðaÞetta minnti mig á yndislegan sólríkan dag sem ég átti með dætrunum mínum í Húsafelli,
þar sem við skoðuðum meðal annars verkið hans Páls Guðmundssonar.
Verkið hans féll svo vel í náttúruna að við vorum ekki var við það þegar við keyrðum fram hjá fyrst.
Við eyddum langan tíma í að finna og skoða höggmyndir hans. Það var eins og ratleikur að finna verkið úti á túni. Þar er mikill náttúru kraftur og fagur á þessu svæði og enginn furða að hann hafi fundið innblástur þar. Kveðja, Michelle
Takk fyrir.
SvaraEyðaÞað er einhver kraftur (líka kraftafólk, Íslandsklukkan!)sem fylgir Páli og Húsafelli. Í samtímanum, fortíð og með Páli heldur sagan áfram óslitin.
Samvinna þeirra Páls og Hilmars Arnars skerpir þessi tengsl við frumkraftinn, heiðnina og Ísland. Páll er þannig sjálfur hluti af sögu og hefur Húsafell sjálfsagt haft áhrif á hann. það er líka skemmtilegt að móta verk inn í landslag og er ekki allt í lagi að mannfólk sé hluti af náttúru og kannski náttúran sjálf? Þanning myndi Páll í Hlíðarsmára 76d ekki vera eins sterkt og Páll á Húsafelli.
Kveðja, Jón Gunnar
Skemmtileg kynning. Mjög spennandi listamaður og falleg verkin hans. Hef ekki heyrt mikið um þennann listamann en gaman að sjá hvernig hann vinnur með grjótið, spennandi hljóðfærið sem hann gerði. Gaman væri að heyra í Steinhörpunni. Virkilega spennandi listamaður, takk fyrir þessa kynningu Kristín
SvaraEyðaTakk fyrir kynninguna.
SvaraEyðaÉg hafði ekki hugmynd um að verk Páls væri að finna úti í náttúrunni, en þessi hugmynd af ratleik hjómar frábær! Ef hægt er með þessu móti að tendra áhuga "smáfólksins" þá tek ég því fegins hendi.
Steinharpan stendur fyllilega fyrir sínu og ég held að Sigurrós hafi opnað augu, jafnt sem eyru, ansi margra þegar þeir notuðu hana. Til allrar guðs lukku!
Páll er án efa mjög merkilegur listamaður, finnst hann hljóti að tengjast náttúrunni sterkum böndum. Hann vinnur einföld verk og þarf ekki að meitla mikið í steininn til að fá skemmtilega mynd. Þau hjónin Steef og Herdís komu í leikskólann til mín og spiluðu á ýmis hljóðfæri þ.á. m. svona steinflögur. Það var mjög gaman að heyra þau spila og börnunum fannt það líka mjög merkilegt. Svona leinast hljóðfærin alls staðar í náttúrunni.:)
SvaraEyðaTakk fyrir góða kynningu.
Kv. Ragna
Páll á Húsafelli hefur lengi verið uppáhald hjá mér. Ekki síst fyrir látleysi hans og umgengi um náttúruna. Að heimsækja Páll er einstakt eins og fram hefur komið. En fyri þá sem ferðast um landi gæti verið áhugavert að koma við í Skálholti og sjá þar risablokkir úr grágrýti 2,20x1,15 Verkið heitir Þór/Ísleifur.
SvaraEyðaKær kveðja,
Sólrún
Takk fyrir fína kynningu og áhugaverð viðbrögð. Það er alltaf jafn gaman þegar þið bendið á annað tengt efni.
SvaraEyðaSteinaharpan gegur frábært tækifæri til að tengja sjónræna sköpun við tónlist.
Takk fyrir þessa kynningu. Ég er nú alltaf pínu hjátrúarfull og ber mikla virðingu fyrir grjótinu. í verkum Páls er eins og hann hafi sérstakann heiðursstall hjá huldufólki og álfum sem búa í steinunum ef hægt er að tala um slíkt. Verkin hans eru nefnilega eins og steinninn/ grjótið sé að gefa sína innri mynd, segja sína sögu, persónu sem Páll dregur fram frekar en að hann ákveði myndverkið. Að mínu mati er það einstaklega sérstök tengsl við náttúruna sem Páll hefur og eru verkin hans stórkostleg. Það verður gaman að fylgjast með verkum Páls í framtíðinni.
SvaraEyðaTakk fyrir góða kynningu. Ég hef skoðað steinhörpuna hans Páls og sum verka hans.Eins tröllsleg og stórgerð og þau eru finnst mér maður greina ákveðna mýkt í þeim líka. Steinharpan finnst mér vera þannig,stór að gerð en mýkt í tónum hennar.Listamaðurinn sannfærir mann um mikilvægi tengingar á milli manns og nattúru. Hann er eins og hluti af náttúrunni í kring um heimaslóðir hans.
SvaraEyðaTakk fyrir þessa góðu kynningu. Hann Páll er svo sannarlega einstæður listamaður, nánast samgróinn íslenskri náttúru. Ég fór með nemendahóp á sýninguna hans í Ásmundarsal og þar fengu þau að spila og snerta, sem er ungum börnum nauðsynlegt í safnaferðum.
SvaraEyðaTakk fyrir áhugaverða kynningu. Steinharpan er afar spennandi, eins og listamaðurinn sjálfur. Ég verð að gera mér ferð með fjölskylduna í "ratleikinn".
SvaraEyðaKveðja
Guðrún Þorkels